Βιβλία που ξεχωρίζουν: CIA, η ιστορία των μυστικών αμερικανικών υπηρεσιών

Περίληψη
Η ίδρυση της Central Intelligence Agency (CIA) το 1946 αποτέλεσε μια μεγάλη καμπή για τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ. Νομιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στην αμερικανική ιστορία με την ψήφο του Κογκρέσου και η δημιουργία της εντάχθηκε στο γενικότερο πλαίσιο μεταρρύθμισης των μηχανισμών ασφαλείας της χώρας, αλλά υπαγορεύθηκε και από τη διαφαινόμενη όξυνση του ανταγωνισμού μεταξύ Ουάσινγκτον και Μόσχας, που σύντομα θα οδηγούσε στον Ψυχρό πόλεμο.
Ο Mario Del Pero, καθηγητής της Αμερικανικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια, καταγράφει στην κατατοπιστική αυτή μελέτη την πολυτάραχη πορεία της CIA από τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας της έως σήμερα. Περιγράφει τις συγκαλυμμένες επιχειρήσεις (covert operations) που προωθήθηκαν στη Μέση Ανατολή και στη Λατινική Αμερική τη «χρυσή εποχή» της οργάνωσης, υπό τη διοίκηση του Άλεν Ντάλες, κατά τη δεκαετία του ’50, και τις κατασκοπευτικές πρακτικές για την αξιολόγηση της οικονομικής και στρατιωτικής δύναμης της Σοβιετικής Ένωσης. Αναφέρεται στην ανταγωνιστική σχέση της CIA με τις οργανώσεις των στρατιωτικών υπηρεσιών, στις δυσκολίες και στις συγκρούσεις που σημάδεψαν τη δραστηριότητά της, αλλά και στις μεγάλες αποτυχίες της, όπως η κατάρριψη του αμερικανικού κατασκοπευτικού αεροσκάφους U-2 από τους Σοβιετικούς και η κακή έκβαση της απόβασης στον Κόλπο των Χοίρων.
Σημειώνει τις σφοδρές επικρίσεις που δέχτηκε από τα ΜΜΕ και την κοινή γνώμη για τις ανορθόδοξες πρακτικές της, τη μείωση του κύρους της και τα σκάνδαλα που όξυναν τις σχέσεις της με την Προεδρία και το Κογκρέσο τις δεκαετίες του ’80 και του ’90 και κατέστησαν επιτακτική την ανάγκη επαναπροσδιορισμού του ρόλου της.

Βιογραφικό Σημείωμα Συγγραφέα
Ο Mario Del Pero είναι αναπληρωτής καθηγητής και διδάσκει Αμερικανική Ιστορία στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Μπολόνια. Μεταξύ των έργων του περιλαμβάνονται και οι μελέτες: Libertà e Impero. Gli Stati Uniti e il Mondo, 1776-2006 (Αυτοκρατορία και Ελευθερία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο Κόσμος, 1776-2006), Henry Kissinger e l’ascesa dei neoconservatori (Ο Χένρι Κίσινγκερ και η Άνοδος του Νεοσυντηρητισμού), Le Crisi Transatlantiche: Continuità a Trasformazioni (Υπερατλαντικές Κρίσεις: Συνέχεια και Αλλαγή).

Συγγραφέας: Mario Del Pero
Μετάφραση: Ντίνα Σιδέρη
Επιστημονική επιμέλεια: Θανάσης Α. Βασιλείου
Εκδόσεις: Κέδρος
Σειρά: 20ος αιώνας
Σελίδες: 168
Τιμή: €15

Στη σειρά 20ός αιώνας κυκλοφορούν επίσης:
Διεθνής τρομοκρατία, του Luigi Bonanate (Κέδρος, 2009)
Ο ισπανικός εμφύλιος πόλεμος, του Gabriele Ranzato (Κέδρος, 2007)
Ο Λένιν και η Ρωσική Επανάσταση, της Antonella Salomoni (Κέδρος, 2006)

ΠΗΓΗ: http://www.menslounge.gr

"Σκαλί" μόρφωσης των παιδιών η σπιτική βιβλιοθήκη

Νέα αμερικανική έρευνα που διήρκεσε 20 χρόνια, υπό την καθηγήτρια κοινωνιολογίας Μαράια Έβανς του πανεπιστημίου της Νεβάδα, αναφέρει ότι τα παιδιά που ζουν σε σπίτια όπου οι γονείς διαθέτουν πολλά βιβλία, έχουν συνήθως αυξημένο μορφωτικό επίπεδο, ενώ αντίθετα τα παιδιά που μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον χωρίς βιβλία γύρω τους, εμφανίζουν αργότερα χαμηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης. Η επίδραση της οικογενειακής βιβλιοθήκης στο μορφωτικό επίπεδο των παιδιών διαφέρει από χώρα σε χώρα. Στην Κίνα, εκτιμάται ότι 500 ή περισσότερα βιβλία σε ένα σπίτι "προσθέτουν" κατά μέσο όρο 6,6 περισσότερα χρόνια εκπαίδευσης, στις ΗΠΑ 2,4 χρόνια, ενώ ο μέσος παγκόσμιος όρος (με βάση στοιχεία της έρευνας σε 27 χώρες) είναι 3,2 χρόνια περισσότερης μόρφωσης.

Εδώ και χρόνια, οι επιστήμονες πίστευαν ότι ο σημαντικότερος παράγων για το μορφωτικό επίπεδο ενός παιδιού στη ζωή του (δηλαδή πόσα χρόνια συνολικά θα σπουδάσει) είναι το μορφωτικό επίπεδο των γονιών του.

Όμως η νέα έρευνα δείχνει ότι η ωφέλεια που προέρχεται από την ανατροφή ενός παιδιού σε ένα σπίτι με εκατοντάδες βιβλία (σε σχέση με την ανατροφή ενός παιδιού σε ένα περιβάλλον με ολοσχερή ή σχεδόν πλήρη έλλειψη βιβλιοθήκης), είναι ουσιαστικά ίδια με την ωφέλεια που έχει ένα παιδί, το οποίο ανατρέφεται από γονείς με πανεπιστημιακή εκπαίδευση (σε σχέση με ένα παιδί που μεγαλώνει σε μια οικογένεια με αμόρφωτους γονείς).
Η μελέτη εκτιμά ότι και οι δύο παράγοντες (τόσο η ύπαρξη μιας βιβλιοθήκης με τουλάχιστον 500 βιβλία, όσο και η ύπαρξη γονέων με ανώτατη εκπαίδευση) προσδίδουν στο παιδί, κατά μέσο όρο, 3,2 χρόνια πρόσθετης εκπαίδευσης στη ζωή του, γεγονός που έχει συνήθως ευεργετικά αποτελέσματα αργότερα (περισσότερες κοινωνικές επιλογές και δυνατότητες εύρεσης εργασίας, υψηλότερες αμοιβές κ.α.).

Σύμφωνα με την Έβανς, τα παιδιά εκείνα που αναλογικά ωφελούνται περισσότερο από τα βιβλία, είναι όσα προέρχονται από γονείς με χαμηλότερη μόρφωση, οι οποίοι όμως φροντίζουν να έχουν βιβλιοθήκη στο σπίτι τους.

Η αγορά βιβλίων, σύμφωνα με τη μελέτη, αποτελεί μια καλή και όχι ακριβή επένδυση, που μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη των παιδιών και γενικότερα της κοινότητας όπου ζουν. Όπως διαπίστωσε, ακόμα και μόνο 20 βιβλία σε ένα σπίτι μπορούν να "σπρώξουν" ένα παιδί να αποκτήσει αργότερα καλύτερη μόρφωση, ενώ όσο αυξάνεται ο αριθμός των βιβλίων τόσο μεγαλώνει και το όφελος για τα παιδιά.
Αν και η αγορά εργασίας γίνεται διεθνώς όλο και πιο ανταγωνιστική, δυσκολεύοντας την εύρεση εργασίας και συμπιέζοντας τους μισθούς, οι στατιστικές δείχνουν ότι γενικά οι πιο μορφωμένοι παίρνουν πάντα περισσότερα χρήματα από τη δουλειά τους, σε σχέση με τους λιγότερο μορφωμένους, συνεπώς η μόρφωση δεν παύει να είναι μια "επένδυση που αποδίδει".

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΣΤΟ: http://souitavip.blogspot.com/